İyi huylu beyin tümörleri hakkında

Genel olarak beyin tümörlerini malin (kötü huylu) ve benin (iyi huylu) olarak sınıflandırabiliriz.

I-Malign Tümörler
II-Benin Tümörler

Bunlar ekseriyetle kafatası içinde lakin beyin dokusu dışında gelişen tümörlerdir. Meningiomalar, hipofiz adenomları, kraniofaringiomalar, dermoid ve epidermoid tümörler, hemanjioblastom, kolloid kist, subependimal dev hücreli astrositom, nörinomlar bu kümenin en sık karşılaşılan lezyonlarıdır. Menengiomalar bu kümenin değerli bir kısmını olusturur. Başka organlardaki güzel huylu tümörlerin bilakis, uygun huylu beyin tümörleri bazen hayatı tehdit edecek durumlara neden olabilirler. Kimileri (örneğin menengiomalar) ender de olsa makus huylu tümöre dönüşebilirler. Ekseriyetle etraflarındaki beyin dokusuna yayılım göstermedikleri için ameliyatla tam çıkarılabilme bahtları yüksektir. Fakat az oranda da olsa tekrar ortaya çıkabilirler. Meningiomaların tümüyle çıkarılma durumunda bile 10 yılda %20’sinin tekrarlayabildiği, bilhassa kıymetli bölgelere yapışık olanlarda cerrahi sonrası komplikasyonların olabileceği bilinmektedir.

Belirtiler

Beyin tümörü olan hastalar baş ağrısı, kusma, bulantı, görme bozukluğu, şuur bozulması, havale geçirme, kol ve bacaklarda güçsüzlük, sonluluk, iştahsızlık, işitmede azalma, unutkanlık, konuşma ve anlamada yetersizlik, yazamama, dengesizlik, el ve ayaklarda büyüme üzere yakınmalardan biri ya da bir kaçı ile başvurabilirler. Baş ağrısı (genellikle sabahları daha şiddetlidir) ve nöbet en sık görülen bulgulardır.

Teşhis Teknikleri

Klinik kıymetlendirme, bilgisayarlı beyin tomografisi (BT) ya da manyetik rezonans görüntüleme (MRG) tetkikleri ile ekseriyetle teşhis konur. Tümör hudutlarının ve özelliklerinin daha güzel tanımlanması gayesiyle bu tetkikler kontrast unsur verilerek te tekrarlanabilir. Kesin teşhis, patolojik incelemeler sonrası konur. Teşhiste yardımcı birtakım tetkikler ortasında direkt baş grafileri, EEG, tüm beden kemik sintigrafisi, hormon incelemeleri sayılabilir.

Tedavi Yolları

Ekseriyetle cerrahi olarak tümörün çıkarılması, beyin tümörlerinin neredeyse tamamı için birinci seçenek olarak düşünülmektedir. Az bir kısmında ise komplikasyon oranının yüksek olması nedeniyle kısmi çıkarım ya da radyoterapi ve takip önerilmektedir. Bilhassa yüksek evreli glial tümörlerde teşhis biyopsi ile katılaştıktan sonra tümör çıkarımı yerine radyo-cerrahi ya da kemoterapi (ilaç tedavisi) uygulanabilir. Beyin sapı yerleşimli benin lezyonların bir kısmı cerrahi olarak çıkarılabilir, bir kısmında ise radyo-cerrahi (Gamma knife, linear accelator=linac) uygulanabilir. Kısaca tümörün malinite derecesi ve yerleşim yeri, hastanın yaşı, genel durumu ve ek sistemik sorunların varlığı, cerrahi karar vermeyi ve cerrahi olarak tümör çıkarımının hudutlarını belirler.

Cerrahi Sonrası Muhtemel Komplikasyonlar

Cerrahi sonrası olabilecek komplikasyonlar tümörün cinsi, yerleşim bölgesi, hastanın yaşı ve genel durumundan bağımsız değildir. Nöbet, şiddetli baş ağrısı, bulantı, kusma, kanama, mevcut nörolojik durumun daha da berbatlaşması, görme, konuşma ve algılamada bozulma, hidrosefali, ekstremitelerde şişlik, kızarıklık, yara yerinin geç güzelleşmesi, enfeksiyon, tromboemboli, birtakım psikiyatrik meseleler, mümkün ameliyat komplikasyonlarından bazılarıdır. Bu komplikasyonların çoğunluğu ameliyat sonrası tıbbi bakım ile düzelebileceği üzere kimileri (örneğin nörolojik durumun kötüleşmesi) kalıcı olabilir. Bu komplikasyonların bir yahut daha fazlası birebir hastada gelişebilir. Lakin unutulmaması gereken en kıymetli nokta; beyinde bir tümör varlığında bu tümörün yarattığı sistemik sorunlar sıklıkla hayatı tehdit etmektedir.

Takip ve Teklifler

Tümör benin (iyi huylu) ise ve tamamı çıkarılmışsa çoklukla birinci ve altı aylık kontrollardan sonra yılda bir sefer denetim yapılır. Malin (kötü huylu) tümörlerde ise beyin cerrahı, tıbbi onkolog (kanser ilaçları ile tedavi konusunda uzman), radyasyon onkoloğu (kanserin ışın tedavisi konusunda uzman), fizik tedavi ve rehabilitasyon kısımlarının de takipleri göz önünde tutularak denetim vakitlerinin belirlenmesi uygun olur. Kontrolda gerekli tetkiklerin taburcu olunduğu sırada yazılması, hastanın randevularını denkleştirmesini kolaylaştırır. Hastanın takip devrinde rastgele bir sorunu (baş ağrısı, nöbet, şuur bozukluğu, kol bacakta güçsüzlük v.b.) olması durumunda tedavi olduğu kliniğe, acil servis ya da tedavi oldukları tabibe başvurması gerekir.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir